BLUE_COLLAGE_01.jpg

Ultramarijn
Volgens de legende was de kleur ultramarijn de reden waarom Michelangelo's schilderij De graflegging nooit voltooid is. Het pigment ultramarijn was veel te duur voor de kunstenaar en geen enkel ander blauw dan het blauw der blauw was goed genoeg voor het werk van Michelangelo. Ultramarijn betekent van over de zee en heeft zijn naam te danken aan dat de kostbare pigmenten die van oudsher uit lapis lazuli werden gewonnen van ver over de grote oceanen werden aangevoerd: vanuit Noord-Afghanistan naar Europa. In de Renaissance werd deze intens blauwe kleur samen met goud gebruikt voor de allerbelangrijkste details van schilderijen. Deels omdat de kleur zo mooi is en deels omdat het pigment in de loop der tijd niet achteruitgaat. In oudere schilderijen van de maagd Maria is haar mantel geschilderd met het allermooiste ultramarijn.
Maar als Michelangelo nu had geleefd, had hij zijn werk kunnen voltooien. Ultramarijn wordt tegenwoordig namelijk op synthetische wijze gemaakt en is lang zo kostbaar niet meer.

Kobaltblauw
Net als ultramarijn is kobaltblauw historisch gezien een van de exclusievere kleuren. Sommigen beschouwden kobalt zelfs als een uitstekend en iets goedkoper alternatief voor ultramarijn. Kobalt is iets blauwer dan ultramarijn en krijgt een groene zweem als het met lijnolie wordt gemengd. De kleur is een combinatie van kobaltoxide en aluminiumoxide. De Zweedse scheikundige Georg Brandt isoleerde rond 1730 als allereerste het chemisch element kobalt en ontdekte dat kobalt ervoor zorgde dat glas blauw gekleurd kon worden. Kobalt heeft zijn naam te danken aan de Kobold, een onderaards wezen waarvan men vroeger dacht dat hij de macht had over het erts in de mijnen. De kleur is bekend als het blauw op Chinees porselein en dat van blauw glas.

BLUE_COLLAGE_03.jpg

Turkoois
Iedereen die weleens in de Franse Rivièra is geweest, weet hoe turkoois eruitziet. De zee die de kust omsluit is oogverblindend turkoois, ook al heeft de Côte d'Azur zijn naam te danken aan de azuurblauwe kleur die meer overeenkomt met de kleur van een helderblauwe hemel.
Turkoois wordt in de spreektaal gebruikt voor blauwe kleuren met een zweempje groen, maar eigenlijk is het precies de kleur van de edelsteen turkoois waaraan de kleur zijn naam te danken heeft. Turkoois was ook een van de eerste edelstenen die gedolven werden. De mooiere stenen zijn nog steeds kostbaar.

Royal blue
Royal blue, de koninklijke kleur, is zowel een donkere als een lichtere tint van azuurblauw en mag ook niet verward worden met marineblauw. Er wordt gezegd dat de kleur zijn naam te danken heeft aan mijnwerkers uit het Engelse Somerset die rond 1810 voor koningin Charlotte een gewaad lieten maken in de kleur royal blue. Nog steeds wordt de kleur geassocieerd met het Britse koningshuis. Het is ook de blauwe kleur op de Britse vlag, de Union Jack.

Indigo
Indigoblauw is de bekendste kleur ter wereld en bestaat al meer dan 4000 jaar. De blauwe kleur indigo is vooral zo bekend, omdat het de kleurgever is van veel traditionele werkkleding: overalls. In Zweden werd de kleur verkregen uit de plant de wede, maar in bijvoorbeeld Japan wordt het gewonnen uit een plant die verwant is aan de grote weegbree en de duizendknoop. Oorspronkelijk gaf indigo jeans hun blauwe kleur en in sommige Japanse plaatsen leeft de indigocultuur nog altijd voort. Creatievelingen en kleinere, exclusieve jeansproducenten werken nog steeds met de traditionele indigomethode om jeans de perfecte kleur te geven.

Hemelsblauw
Zoals de naam al aangeeft, is hemelsblauw de lichte, heldere blauwtint van de lucht op een zonnige dag. De kleur wordt tegenwoordig ook wel baby blue genoemd, maar meestal verwijst deze naam naar een lichte tint hemelsblauw.

BLUE_COLLAGE_02.jpg

Lavendel
Lavendel is een bleke paars-, violet- of lilatint met een grijze zweem. De naam is afkomstig van de lavendelplant die 's zomers met zijn mooie bloemen onder andere Zuid-Frankrijk kleur geeft.

Viooltjesblauw
Viooltjesblauw heeft zijn naam te danken aan de paarse, hartvormige blaadjes van viooltjes en is misschien een van de blauwe kleuren die in de literatuur wat onachtzaam gebruikt wordt. Viooltjesblauwe ogen komen eigenlijk nooit voor, maar in sprookjes is het een opvallend normaal verschijnsel.